Hoofddoekje (19-12-2005)

December 2005. Islamitisch college wil Samira Haddad als lerares Arabisch verplichten een hoofddoekje te dragen. Als zij geen moslim was geweest had dat niet gehoeven. Heidenen mogen, net als niet-moslim rector Erik Bijkerk zonder hoofddoek door de school lopen. Wethouder Aboutaleb (zelf moslim) verwijt het college 'intolerantie' (aldus Parool). Moeten zij zeggen dat ze gediscrimineerd worden mét een hoofddoekje, terwijl ze zelf mensen discrimineren zónder hoofddoekje. Logisch, zou je zeggen. Commissie Gelijke Behandeling stelt Haddad in het gelijk. Bijkerk (zelf geen moslim) lapt het aan zijn laars. Alsof er in Nederland geen 'godsdienstvrijheid' zou bestaan. Nou, wij weten het wel. In Nederland is er maar één recht, het recht op godsdienstwaanzin. Daaraan zijn andere grondrechten, gelijke rechten, mensenrechten of wat voor rechten geheel en al ondergeschikt. Met vol vertrouwen zien wij de rechtspraak tegemoet. Anonieme Parool columnist (17 dec 05, hoofdredacteur?) valt Bijkerk van harte bij. Wij kennen de wet wel! Citaten uit Parool van zaterdag 17 december.

'Erik Bijkerk, zelf geen moslim, is rector van het islamitisch college Amsterdam.' Maar hij weet wel hoe het hoort voor moslims. Hij 'betreurt dat Aboutaleb spreekt van intolerantie'. Er druipt een zo giftige hypocrisie af dat hij ieder moet doden die ermee in aanraking komt. Moslimvrouwen horen een hoofddoekje te dragen. Moslims zoals Samira Haddad en Ahmed Aboutaleb die dat niet schijnen te weten, zijn een beetje onnozel. Goed, het staat nergens in Koran, maar dat maakt niet uit, want volgens de Soenna moet het. En voor het gemak stellen we de Soenna gelijk aan de islam. Volgens de Soenna moet je ook overspelige vrouwen vanaf negen jaar stenigen, dieven de hand afhakken, ogen uitsteken en zo meer. Bij de vanzelfsprekendheid waarmee barbaarse mores uit de 7e, 8e eeuw worden getransponeerd naar de 21e mogen wel enige vraagtekens worden gezet. Zo staat er in de Thora dat o.m. mensen die gemeenschap hebben gehad tijdens de menstruatie ter dood moeten worden gebracht. Dat ruimt lekker op! En ook apostel Paulus zeurt ergens over de 'hoofdbedekking der vrouw' (oude vertaling). Toch zijn er in jodendom of christendom nauwelijks meer mensen die deze passages kennen, laat staan er de toegang tot een joodse of christelijke school aan willen koppelen. Waarom wordt de islam een historische ontwikkeling dan verboden?

De islam heeft traditioneel nooit een hoogste geestelijk gezag gekend. Wie zal dan bepalen wat de islam is? Er zijn islamgeleerden, ulama's, maar die zijn het niet allemaal eens. Je hebt zeer moderne hermeneutische en zeer conservatieve traditionalistische interpretaties. Over het algemeen schijnt men het eens te zijn over drie pijlers: Koran, Soenna en rede. Daaruit zou je mogen afleiden dat de Soenna slechts maatgevend is na door de rede te zijn gewogen, d.w.z. een rede die tijd en omstandigheden in aanmerking neemt. Het zou kunnen dat de rede gegronde bezwaren kan aanvoeren tegen hoofddoekjes die niet zijn om de oren warm te houden en sluiers die niet dienen om tere huidjes te beschermen tegen de brandende zon. Het gebruik is zonder meer discriminerend voor vrouwen. In Banda Aceh is inmiddels de kledingpolitie actief, die niet alleen oplet of meisjes wel een hoofddoekje dragen maar ook of je bloesje niet te dun is, je geen streepje bloot ziet langs de heup etc.:een van de zegeningen van de invoering van de sjaria. Ook hier gelden de regels alleen voor mosli­ma's. Andere mensen blijven vallen onder de normale wetgeving.

Je moet wel heel dom zijn, zou je zeggen, om onder die voorwaarden moslima te blijven. Waarom is Samira dan zo dom? Als ze haar geloof afzweert kan ze gewoon haar vak uitoefenen. Wellicht is het omdat gelovigen, christen, jood of moslim vaak een persoonlijke band ervaren met hun God. Ze bidden en praten tegen die God en die God helpt hen in de nood. In ieder geval zo wordt het subjectief ervaren. Zo'n Vriend laat je niet in de steek. Bovendien voelen die mensen op grond van dat persoonlijk contact dat die God iets heel anders vraagt dan het stenigen van vrouwen, afhakken van handen, ophangen aan hijskranen en het dragen van hoofddoekjes. Zij beschouwen die God als barmhartig, mededogend en die God wil van hen liefde voor medemens en schepping, niet dat zij zich onderwerpen aan een stel dwangneuroten. Zij willen zich die goede God die zij vaak van jongs af hebben meegekregen niet laten afnemen. Voor hen betekent geloof een leidraad en orëntatie in hun leven.

De huidige tijd erkent deze God niet meer. Ze erkent alleen nog extreme stereotypen. Mohamad Bouyeri en Al Zarqawi worden zowel door moslim als niet-moslim verheven tot rolmodellen van de islam. Een moslim die niet aan dat model beantwoordt is dus geen echte moslim en een vrouw die zich niet voor hen opoffert geen moslima. Maar deze rolmodellen zijn niet van mensen die een 'innerlijke omgang met God' ervaren, maar van mensen die denken in termen van beloning en straf. Alleen wie chantabel is, dus wie het lust/eer-principe (fallus) als ultiem beginsel vereert, is daarvoor gevoelig. In het Oude Testament golden die mensen als Baäl-vereerders. In de vertaling van de Koran die ik bezit (Kramers) worden ze, een beetje bizar, 'genotengevers' genoemd, m.a.w. de vereerders van afgoden, mensen die hechten aan uiterlijke dingen en kenmerken (zoals hoofddoekjes en baarden) en die ongevoelig zijn voor de 'roep' van God die mensen uit de dierlijke barbaarsheid wil leiden tot een diepere vorm van humaniteit.

Een dergelijke tendens tot negatieve stereotypering vinden we niet alleen ten aanzien van de islam. Ze gaat gelden ten aanzien van allerlei soorten groepen in de samenleving, b.v. homoseksuelen. Het bestiale en onverantwoordelijke gedrag van de dark room types is het model waaraan een homoseksueel dient te beantwoorden. Meisjes van twaalf jaar gaan diep gebukt onder de schande van hun maagd zijn. En in deze context kun je ook de buitenseksdiscussie van de laatste dagen plaatsen. Ik ben daarbij het woord 'Oosterpark' tegengekomen en dat herinnert me aan een discussie met een zeer jeugdige Marokkaan zeker al een tien, vijftien jaar geleden, die mij in dat park aansprak om te vragen of ik geen behoefte had aan een leuke knul. Als je dan zegt 'nee', dan is de onvermijdelijke wedervraag 'waarom niet?' Het heeft dan natuurlijk geen enkele zin uit te leggen dat parken ooit zijn aangelegd voor mensen die op een zomeravond van de geuren en de wind willen genieten en dat sommige mensen nog altijd met dat achterhaalde idee in hun hoofd een park bezoeken. Prima dus dat de gemeenteraad en het stadsdeel nu gaan besluiten de bomen te kappen om die te vervangen door condoomautomaten (recent idee Robert Flos VVD). De kwestie is alleen: komt er nu wel of niet een schutting omheen met al dan niet betaalde kijkgaatjes? In ieder geval komt er aan de ingangen een bord: 'Kinderen alleen toegang onder begeleiding van een flikker.'

De mens die handelt vanuit een eigen overtuiging draagt a.h.w. zijn leven in zichzelf. Wie gemotiveerd wordt door het Pavlov-beginsel van loon en straf moet zijn leven altijd ontlenen aan anderen en teert als een vampier op het bloed van zijn slachtoffers. Zonder dat iemand zich aan hem onderwerpt bestaat hij zelf niet. Vandaar wellicht de populariteit van Harry Potter. Instinctief, zoal niet bewust, beseft men dat Voldemort het paradigma is van deze tijd.

Blijft de vraag: wat beweegt Erik Bijkerk? Waarschijnlijk wat al dat soort uitvreters beweegt, een goed salaris en misschien islamitische knulletjes. Het beste salaris verdien je aan domme mensen en het is dus zaak ze dom te houden, zo dom dat ze tot in eeuwigheid te dom blijven om zelfs maar hun eigen stichting te besturen. Daarom hebben we liever niet dat een dwarskijker als Samira roet in het eten gooit. Die kans is niet groot zoals de 'columnist zonder naam' onder het (gotspe) logo 'vrij onverveerd' schrijft in het Parool van 17 december. p. 17. Gelijke behandeling is in Nederland immers een dode letter, omdat je daar onder het mom van 'geloof' altijd een uitzondering op mag maken. En wie gelooft er niet in deze, aldus Junghuhn (in zijn boek over Java), meest bigotte natie ter wereld? Zo stelt deze anonieme achterdeur van het Parool dat 'het uitleggen van het geloof zaak is van gelovigen en geloofsgemeenschap zelf, niet van staat of commissie'. Een stichtingsbestuur is toch iets anders dan een religie, of een geloof of geloofsgemeenschap? Bijkerk gelooft niet eens. En aangezien er op deze aarde nog altijd meer moslima's zonder dan met hoofddoek rondlopen, op grond van welk criterium kan een minderheid dan voor een meerderheid beslissen? Het lijkt me dus dat de achterdeur de rechtspraak probeert te beďnvloeden ten gunste van de dommen en wreden. Laat staat en commissie maar arbitreren!