Levendige herinneringen

Die nacht op 19 april 2002, terwijl ik lag te slapen,
ben jij gestorven mijn lieve kind!
Hoe pijnlijk dit te weten, dat ik er niet was,
om je vast te houden !
Een tragisch ongeluk noemt men dat!
Zo bitter, omdat er zo abrupt dat einde was.
Bitter te weten: nooit meer samen zijn!
Bitter te weten, nooit meer samen wandelen!
Bitter te weten, nooit meer samen zingen
Bitter te weten, nooit meer jouw stem te horen!
Maar .....niets is minder waar!!
Nog steeds ben ik met jou samen!
Nog steeds ben je bij me als ik wandelen ga!
Nog steeds kan ik samen met je zingen
Nog steeds: Hoor ik je stem !!
Je leeft meer in mij, dan voorheen mijn lieve Em!!

Papa